Ömer bahçede çamurla oynamış, elleri kapkara olmuştu.

Tam sofraya oturacaktı ki annesi sordu: “Ellerini yıkadın mı köpük kahramanı?”

Ömer lavaboya koştu. Ellerini sabunladı, parmak aralarını ovaladı, bir, iki, üç… yirmiye kadar saydı.

Köpükler uçuştu, çamurlar gitti, elleri mis gibi oldu.

Sonra oyuncaklarını da yerlerine yerleştirdi.

Sofrada babası takdir etti: “Temiz eller, temiz oda, temiz bir kalp!”