Ömer ile Yusuf bloklardan kocaman bir kule yapıyorlardı.

Yusuf son bloğu koyarken kule devrildi. Yusuf ağlamaya başladı.

Ömer önce kızar gibi oldu, sonra arkadaşının yüzüne baktı ve gülümsedi.

“Üzülme, yeniden yaparız. Bu sefer daha sağlam olacak!”

Birlikte yeniden başladılar. Yeni kule eskisinden de yüksek oldu.

Yusuf, Ömer’e sarıldı: “Sen gerçek bir dostsun.”