Anne, fırından çıkan kurabiyelerden Elif’e, Ömer’e ve misafirleri Zeynep’e verecekti.

Tabakta yedi kurabiye vardı. Ömer hemen en büyüklerini seçmek istedi.

Elif, “Durun, önce sayalım” dedi. Herkese ikişer kurabiye düştü, bir tane arttı.

“Bu birini ne yapalım?” diye sordu Zeynep. Ömer biraz düşündü: “Dedeme götürelim, o da çok sever.”

Dede kurabiyeyi alınca çok sevindi: “Ne güzel paylaşmışsınız, kimse üzülmemiş.”

Çocuklar adaletli olmanın herkesi mutlu ettiğini gördüler.